मोफत कोट मिळवा

आमचे प्रतिनिधी लवकरच तुमच्याशी संपर्क साधतील.
ईमेल
मोबाईल/वॉट्सअॅप
नाव
कंपनीचे नाव
उत्पादने
संदेश
0/1000

नैसर्गिक वायूचे स्वादिष्टीकरण विरुद्ध डीसल्फरायझेशन

2026-10-23 15:04:19
नैसर्गिक वायूचे स्वादिष्टीकरण विरुद्ध डीसल्फरायझेशन

ही दोन अवधी का नेहमी एकत्रित केल्या जातात?

कच्ची क्षेत्र वायू सामान्यतः पाठवण्यासाठी पुरेसा स्वच्छ असतो, आणि सफाईचे काम दोन शब्दांनी वर्णिले जाते जे लोक नेहमी एकमेकांच्या जागी वापरतात: स्वीटनिंग आणि डिसल्फरायझेशन. ही सवय आश्चर्यकारक नाही, कारण बर्‍याच खारट क्षेत्रांमध्ये हायड्रोजन सल्फाइड हेच वायूला खारट बनवते. परंतु हे शब्द वेगवेगळ्या पातळीवर आहेत. गॅस ट्रीटिंग हा व्यापक प्रयत्न आहे जो कच्च्या वायूला विक्री किंवा खालच्या प्रक्रियेसाठी योग्य दर्जाचा बनवतो, ज्यामध्ये CO2, पाणी आणि कधीकधी पारा किंवा भारी हायड्रोकार्बन्स कमी करणे आवश्यक असते, फक्त सल्फर नव्हे. डिसल्फरायझेशन हा सल्फर संयुगे, मुख्यतः H2S, कमी करण्याचा संकुचित कार्यक्रम आहे जो करारानुसार परवानगी दिलेल्या मर्यादेपर्यंत असतो. हे कार्यक्षेत्र एकमेकांशी गुंतले गेले की प्रकल्प चुकीच्या दिशेने जातात, कारण CO2 काढण्यासाठी वापरले जाणारे उपकरणे आणि H2S काढण्यासाठी वापरले जाणारे उपकरणे एकसारखी नसतात.

स्वीटनिंग ही केवळ सल्फरपेक्षा जास्त कव्हर करते

गोड वायूसाठीचा जुना क्षेत्र परीक्षण पद्धत लेड अॅसिटेट स्ट्रिप होती, जी तुम्हाला H2S उपस्थित आहे की नाही हे सांगत असे. हा शब्द त्याच रूपात राहिला, आणि आता ‘स्वीटनिंग’ हा शब्द संपूर्ण शुद्धीकरण प्रक्रियेसाठी अनौपचारिकपणे वापरला जातो. सामान्य संभाषणासाठी ते ठीक आहे, पण अभियांत्रिकीच्या दृष्टिकोनातून ती अनेक प्रक्रियांचा समावेश करते. अॅमाइन युनिट्स अम्ल वायू काढून टाकण्यासाठी एक उलट-पलट होऊ शकणारी रासायनिक प्रतिक्रिया वापरतात, ज्यामुळे द्रावकाला उष्णतेने पुन्हा तयार करता येते आणि तो वर्षांनी वापरता येतो. ग्लायकॉल डिहायड्रेशन पद्धतीने पाणी काढून टाकले जाते. तसेच, मेम्ब्रेन्स, भौतिक द्रावके आणि क्रायोजेनिक विभाजन या सर्वांचा वापर विशिष्ट परिस्थितींमध्ये केला जातो. काही टक्के CO2 असलेली आणि लगभग कोणताही सल्फर नसलेली वायूस्ट्रीम, तसेच ५० ppm H2S असलेली वायूस्ट्रीम — दोन्ही एकाच विक्री तपशीलांना अयशस्वी ठरू शकतात; तरीही, या दोन्हीसाठी पूर्णपणे वेगळी साधनसंचयिता (हार्डवेअर) आवश्यक असते.

ज्यावर लक्ष केंद्रित करायचे आहे तो मुद्दा: डिझाइन संपूर्ण संरचनेपासून सुरू होतो, एकाच दूषित पदार्थापासून नाही. कार्बन डायऑक्साइडची उष्णता मूल्य कमी करते आणि पाणी संघनित होताना ते संसर्जक बनते, तर H2S अत्यंत कमी प्रमाणात असले तरीही विषारी असते आणि सल्फाइड स्ट्रेस क्रॅकिंगचा धोका निर्माण करते. दोन्ही दूषित पदार्थ काढून टाकायचे आहेत, पण वेगवेगळ्या टप्प्यांवर, कधीकधी वेगवेगळ्या दाबांवर. म्हणून जेव्हा कोणत्याही प्रकल्पाच्या मार्गदर्शनात "वायूचे स्वादिष्ट करा" असे म्हटले जाते, तेव्हा पहिला प्रश्न असा विचारायचा आहे: कोणत्या तांत्रिक आवश्यकतेनुसार, आणि कोणते दूषित पदार्थ त्यात अडथळा आहेत?

डिसल्फरायझेशन हे सल्फर यौगिकांवर लक्ष केंद्रित करते

डिसल्फरायझेशन हा कामाचा तो भाग आहे जो सल्फरशी संबंधित असतो, आणि तो सुरक्षेच्या दृष्टीने सर्वात जास्त महत्त्वाचा असतो. अनेक प्रदेशांमध्ये विक्री वायू पाईपलाईन दरांमध्ये H2S ची मर्यादा १०० scf मध्ये ०.२५ ग्रेन (सुमारे ४ ppmv) इतकी ठेवली जाते, आणि खालच्या एककांमध्ये ही मर्यादा अजून कडक असते. क्रायोजेनिक संयंत्रांना कमी ppm श्रेणीत सल्फरची आवश्यकता असते, तर LNG फीड साठी सल्फर-मुक्त अवस्था आवश्यक असते. प्रक्रियेची निवड लोडिंगनुसार केली जाते. H2S ची एकाग्रता हजारो ppm च्या श्रेणीत असल्यास अॅमाईन ट्रीटिंग ही मुख्य प्रक्रिया असते, कारण द्रावक पुनर्जनित होतो आणि चालविण्याचा खर्च नियंत्रित राहतो. कमी प्रवाह दर आणि हलक्या लोडिंगसाठी लोह-आधारित स्कॅवेंजर्स आणि कॉस्टिक स्क्रबर्स साधेपणामुळे प्रभावी ठरतात, असे असले तरी रासायनिक पदार्थ वापरात येतात आणि त्यांची नवीन भरती किंवा निपटारा करावा लागतो. काही प्रवाहांमध्ये मर्कॅप्टन्स आणि कार्बोनिल सल्फाईड देखील असतात, जे अॅमाईन संपर्क साधणाऱ्या युनिटमध्ये H2S सारखे वागत नाहीत.

एका सौर गॅस रिट्रॉफिटपासून मिळालेले क्षेत्रातील शिक्षण

दक्षिण चीनमधील एका सामान्य वायू प्रक्रिया केंद्रावर, एका लहान स्कॅवेंजर-आधारित सेटअपने वर्षांपासून त्याच दुर्गंधी प्रवाहाचे उपचार केले होते. तो जुन्या विक्री तयारीला पूर्ण करत असे, परंतु रिझर्व्हॉइर दाब कमी झाला होता आणि रचना बदलली होती, ज्यामुळे H2S थोडासा वाढला होता आणि जिथे मागे CO2 नव्हता, तिथे थोडासा CO2 दिसू लागला होता. स्कॅवेंजर बेड ऑपरेटिंग बजेटला आवडणाऱ्या वारंवारतेपेक्षा खूप जास्त वेळा बदलला जात असे, आणि प्रत्येक बदलामुळे थांबवणे आणि निपटार्‍यासाठी कागदपत्रे तयार करणे भाग पडत असे. याचे निराकरण मोठ्या स्कॅवेंजर व्हेसेलची निर्मिती नव्हती. संघाने काही आठवड्यांसाठी वेलहेडचे पुन्हा नमुने घेतले, नवीन रचना नकाशात उतरवली आणि समस्येचे विभाजन केले: एक संकुचित अॅमाइन लूपने H2S चा मोठा भाग काढला, तर एक लहान पॉलिशिंग बेडने शेवटचे काही ppm हाताळले. बदल अत्यंत दुर्मिळ झाले, ऑपरेटिंग खर्च लक्षणीयरित्या कमी झाला आणि केंद्राने प्रवाहाचे उपचार एकाच प्रदूषकाच्या समस्येम्हणून करणे बंद केले. यात काहीही असामान्य नव्हते, जे खरोखरच महत्त्वाचे आहे. एक चांगली रचना सर्वेक्षण आणि वास्तविक परिस्थितीशी जुळवलेला मार्ग हा आधीच स्थापित केलेल्या कोणत्याही उपायाच्या अतिरेकी आकारापेक्षा चांगला असतो.

एकाच ओळीत: प्रत्येक मार्गाद्वारे काय हाताळले जाते

दोन्ही क्षेत्रांना एकाच ओळीत ठेवणे हे एका प्रकल्प संघाच्या प्रवाह आरेखावरून वाद घडल्यास मदत करते. ही कोष्टक प्रत्येक कामाला एकसारखा फॉर्मॅट लावण्याचा दावा न करता, व्यावहारिक फरक दाखवते.

तक्ता

पैलू नैसर्गिक वायूचे स्वादिष्टीकरण डीसल्फरायझेशन
मुख्य उद्दिष्टे CO2, H2S, पाणी, कधीकधी मर्कॅप्टन्स आणि भारी शेवटचे घटक H2S आणि संबंधित सल्फर प्रजाती, मुख्यत्वे H2S
मुख्य प्रेरक शक्ती विक्रीचे मानक, उष्णता मूल्य, डाउनस्ट्रीम पुरवठा गुणवत्ता विषारीपणा, संक्षारण, पाईपलाइन सल्फर मर्यादा
सामान्य हार्डवेअर अॅमिन युनिट्स, ग्लायकॉल डिहायड्रेटर्स, मेम्ब्रेन्स, क्रायोजेनिक युनिट्स अॅमिन कॉन्टॅक्टर्स, आयर्न स्कॅवेंजर्स, कॉस्टिक स्क्रबर्स
पुनर्जनन बहुधा पुनर्जनक, ज्यामध्ये द्रावकाची पुनर्वापर करण्यासाठी उष्णता वापरली जाते मिश्रित, पुनर्जनक अॅमिन लूप्सपासून फेकायच्या माध्यमापर्यंत
सामान्य बाहेरचा पातळी CO2 काही टक्के किंवा त्यापेक्षा कमी, त्याच्या तांत्रिक आवश्यकतेनुसार H2S बहुधा एकक-अंकी ppm किंवा त्यापेक्षा कमी
उपयोगात न आलेले प्रवाह एसिड वायू, पुनर्प्राप्ती स्लड्ज, वापरलेले फिल्टर माध्यम वापरलेली स्कॅवेंजर बेड्स, वापरलेला कॉस्टिक, प्राथमिक सल्फर पर्याय

पुढच्या सौर गॅस प्रकल्पासाठी सुरक्षा रेल्स

काही सवयींमुळे सुगम प्रकल्पांचे आणि ज्यांच्यामध्ये बदलाचे आदेश निर्माण होत राहतात अशा प्रकल्पांचे फरक पडतो. पहिले, एका प्रयोगशाळा अहवालावर विश्वास ठेवण्याऐवजी वर्षभरातील विविध ऋतूंमध्ये प्रवाहाचे नमुने घ्या, कारण रिझर्व्हॉइरच्या कमतरतेमुळे आणि विहिरींवर केलेल्या हस्तक्षेपांमुळे रचना बदलत राहते. दुसरे, वास्तविक वेळीच ठरवा की कचरा प्रवाह हाताळण्यायोग्य आहे की नाही. अॅमाइन प्रणालीमधून एक एसिड वायू निर्माण होतो ज्याला कुठेतरी पाठवावा लागतो, वापरलेले स्कॅवेंजर्स नष्ट करावे लागतात आणि दोन्हींमध्ये खर्च आणि लॉजिस्टिक्सचा समावेश असतो जे आर्थिक तुलनेत असावे, लहान छापील अटींमध्ये नाही. तिसरे, अतिरिक्त क्षमता देण्याच्या प्रवृत्तीवर नियंत्रण ठेवा. शिखर H2S साठी आकारित केलेला स्कॅवेंजर वर्षभर सरासरी भारावर काम करतो जो त्याच्या आकाराचे औचित्य सिद्ध करत नाही, तर ज्या प्रवाहाला त्याची गरजच खूप कमी आहे त्यासाठी बांधलेली अॅमाइन लूप अशी उष्णता आणि देखभालीची जबाबदारी घेते जी कधीच फायदेशीर होत नाही.

जीपीएसए इंजिनिअरिंग डेटा बुक हा या प्रकारच्या डिझाइन कामासाठी सर्वात जास्त वापरला जाणारा संदर्भ आहे, आणि ऍसिड गॅस काढून टाकण्याचा विभाग विक्रेत्यांशी बोलण्याच्या पूर्वी वाचण्यासारखा आहे. तथापि, उपकरणांची पुरवठा प्रक्रिया रसायनशास्त्राइतकीच महत्त्वाची आहे. ग्रीनफिर सारख्या उत्पादकांना आपली स्वतःची कारखाना आणि डिझाइन संघ असतो, ज्यामुळे ते स्किड लेआउट ते वेल्डिंगच्या गुणवत्तेपर्यंतच्या व्यावहारिक तपशीलांवर लवकरच लक्ष ठेवतात, आणि त्यांचा मॉड्युलर दृष्टिकोन क्षेत्रातील स्थापना कमी वेळात पूर्ण करतो—हे वेळापत्रकात दिसते, ड्रॉइंग बोर्डवर नाही. एका सौर गॅस प्रकल्पाचा निर्णय सामान्यतः एकाच तंत्रज्ञानाच्या निवडीवर घेतला जात नाही, परंतु तो सामान्यतः वास्तविक गॅस प्रवाहाशी जुळवून घेणाऱ्या उपचार पद्धतीच्या निवडीवर आणि अशा पुरवठादारासोबत काम करण्यावर अवलंबून असतो, ज्याने या प्रकारच्या युनिट्सची पुरेशी संख्या बांधली आहे आणि ज्याला त्यांच्या संभाव्य अडचणींचे ज्ञान आहे.