Powietrze poddawane jest sprężaniu i filtracji, wstępnemu chłodzeniu oraz wstępnemu odwadnianiu, a następnie gruntownemu odwadnianiu za pomocą PPU. Jedna część dociera do sprężarki nadmiarowej, po czym pewien jej ułamek jest odprowadzany, aby przejść przez ekspander w celu dalszego sprężania i schłodzenia. Następnie wpływa do głównego wymiennika ciepła zimnej skrzynki, gdzie następuje dalsze ochładzanie, przed wejściem do ekspandera, w którym zachodzi rozprężanie chłodnicze. Dalej wpływa do kolumny dolnej, aby wziąć udział w destylacji. Inna część jest schładzana do fazy ciekłej poprzez główny wymiennik ciepła i wpływa do kolumny dolnej w celu destylacji. Pozostała część powietrza wpływa bezpośrednio do głównego wymiennika ciepła, gdzie jest schładzana do punktu rosy, po czym również trafia do kolumny dolnej na proces destylacji. Po destylacji w kolumnie dolnej, ciekły tlen jest odprowadzany z jej góry, natomiast z niższych odcinków pobierane są ciekłe powietrze ubogie oraz ciekłe powietrze bogate w tlen. Te trzy strumienie wpływają do różnych sekcji kolumny górnej jako ciecze refleksowe, biorąc udział w dalszej destylacji. Ostatecznie produktowy tlen uzyskuje się na dole kolumny górnej, a produktowy azot na jej szczycie. Po ponownym ogrzaniu w wymienniku ciepła produkty opuszczają zimną skrzynkę. W przeciwieństwie do konwencjonalnych procesów, ten układ zawiera dodatkowo kolumnę wzbogacania argonu. Frakcje wzbogacone w argon są odprowadzane ze środkowej i dolnej części kolumny górnej i trafiają do kolumny wzbogacania argonu. W wyniku destylacji w kolumnie wzbogacania argonu, gaz bogaty w argon odprowadzany jest z jej góry, natomiast z dołu uzyskuje się frakcję o wyższym stężeniu tlenu, która wraca do kolumny górnej na dalszą destylację.